Dames KSK Wavria

Wives & Kicking !

Volgende Wedstrijd

 

 

Zaterdag 17 mei 2008

Die avond hebben we ons seizoen in stijl afgesloten. Iedereen verdiende een stevig feestje, want het feit dat we er gewoon mee kunnen blijven doorgaan is door het harde werk dat iedereen heeft geleverd de afgelopen maanden.

Er is stevig gefeest die avond, maar er is ook even stilgestaan bij de moeilijkere en mooie momenten.

 

Speech Leen :

 

Ik wil graag iedereen van harte welkom heten op deze toch wel speciale avond voor ons. Het is niet zo evident geweest om hier nu vanavond te staan en te kunnen zeggen 'de toekomst lacht ons toe'.

Het is voor de meesten onder ons een zwaar seizoen geweest, een seizoen vol emoties, want er zijn dingen gebeurd die nooit hadden mogen gebeuren. Maar toch zijn het vooral de mooie momenten die je moet onthouden. Hoe moeilijk het allemaal ook is geweest, we hebben hard gewerkt en mogen fier zijn op het resultaat.

 

Zie je ons nog zitten in 't Klaverke of beter nog, onze eerste match na de winterstop. Met 9 speelsters waren we, 2 supporters, een tegenstander die ons belachelijk maakte en ons uitlachte en een droge 8 - 0 aan ons broek gesmeerd. (ma dat gaf veel moed om door te gaan)

Maar toch na alle ellende die we toen al hadden gekregen, waren er nog steeds dames die het zagen zitten om verder te gaan, ze wilde nog het beste maken van het seizoen dat ons nog restte. Waarom snap ik nog steeds niet, maar wat ik wel weet is dat er toen een ploeg is opgestaan waarop ik ontzettend trots ben.

 

Op het moment dat ik de ploeg had opgegeven, twijfelde aan alles en iedereen, waren jullie er om het tegendeel te beweren. Wat jullie toen allemaal hebben gedaan kan ik met geen woorden beschrijven. Ik kan alleen maar zeggen dank u wel, dank u voor jullie moed en doorzettingsvermogen. Het zijn jullie die toen de fundamenten hebben gelegd voor de ploeg die we vandaag zijn.

 

Nieuwe speelsters werden gevonden, oude speelsters kwamen terug. Ook voor hun doe ik mijn petje af. Iedereen werd met open armen ontvangen, maar toch waren we ook voorzichtig, want wat we hadden meegemaakt, wilden we nooit meer meemaken.

 

Het was wat zoeken voor iedereen, maar uiteindelijk vloeide alles wel mooi samen tot 1 geheel. Hoewel alles stilletjesaan terug werd opgebouwd, was er voor mij persoonlijk nog steeds een afstand die ik had ingecalculeerd en die ik goed wist te bewaren.

Toch is er voor mij ook een moment gekomen waarop ik de knop heb kunnen omdraaien en tegen mezelf heb kunnen zeggen : 'Leen, wat er allemaal nog mag gebeuren dat weet je niet, maar weet wel 1 ding, dit is een groep die het waard is om voor te vechten'.

 

Ik heb alles gedaan wat in mijn macht lag om terug een meerwaarde te geven aan deze toch wel fantastische groep. stiekem begon ik te dromen van meer. Al stonden we op de laatste plaats (dat kon me niet schelen), ik had maar 1 doel voor ogen en dat was doorgaan. Rondom mij waren er steeds meer mensen die dit seizoen niet als een eindpunt zagen, maar als het begin van iets moois. De vreugde was dan ook groot als we de zekerheid hadden om door te gaan.

 

Als ik 1 ding heb geleerd dit seizoen dan is het dat je de dingen niet te groot mag zien. Je moet het hebben van de kleine dingen, een lach, een vriendelijk gebaar, mensen die je ziet openbloeien,... Dat zijn de dingen die mij voldoening geven.

 

Hoe hoger we volgend seizoen in een klassement gaan eindigen hoe leuker dat zou zijn, maar kampioen spelen zal nooit mijn drijfveer zijn. Dat wil niet zeggen dat ik geen sportieve ambitie heb. Ik vind wel degelijk dat je sportief moet groeien, individueel en als groep, maar niet ten koste van alles. Je moet gewoon een mooie combinatie weten te vinden, want als je geen plezier hebt in het spel, geen plezier kan maken met je ploeggenoten, dan bakken we er niks van.

 

We hebben dit seizoen nog enkele punten gepakt, punten waar we zo hard voor moesten werken, maar die zo mooi waren. Ons allereerste punt behaalde we op Bacwalde met ons 9 tegen 17. We hebben dat punt gevierd als een overwinning. Het was een puntje dat we collectief behaalde, er stond een ploeg op het veld dat voor elkaar door een vuur ging van minuut 1 tot minuut 70. Dat is de mentaliteit die ik volgend seizoen wil terug zien. Niemand mag zich beter of slechter voelen dan een ander. Gemene opmerkingen, afbrekende kritiek zijn bij ons niet welkom. Respect hebben voor je ploegmaten is het begin van alles.

 

Als ik 1 ding mag vragen aan jullie voor volgend seizoen dan is dat het volgende : bezie alles niet als vanzelfsprekend, blijf werken aan dit mooie geheel, blijf communiceren met elkaar. Dan alleen zullen we een fantastisch seizoen kunnen maken, zowel op als naast het veld.

Jullie zijn een unieke bende en het grootste bewijs dat de vrouwen niet alleen ambras kunnen maken, maar dat als we er samen voor gaan, we tot grootse dingen in staat zijn.

Ik ga niet meer van de hoogste berg staan roepen 'dit is voor altijd', maar ik blijf bescheiden en zeg jullie nog 1 ding, geniet van alle mooie momenten, zowel vandaag als morgen.

 

 

De dames hadden voor hun trainers ook speeches voorzien :

 

Katia :

De volgende speeches zijn in naam van de hele damesploeg !

 

Beste trainer, onzen Tommy,

 

Ziezo! Het tweede voetbalseizoen zit er weer op!

Onze gevreesde Coopertest kunnen we weer even uitstellen!

Maar toch ... we weten wel dat het voor ons eigen goed is, hoor.

 

We hebben dit seizoen weer veel bijgeleerd en dit mede dank zij jou.

Er waren serieuze en fysieke trainingen, maar ze waren wel steeds plezant.

Dit was vooral te wijten aan je Tommy-humor.

En in je wit commioneteke kwam je aangereden op training om ons weer op-en-top te krijgen tegen de volgende match.

En de vorderingen waren er wel aan te zien.

 

Stephanie :

Herinner je je de match nog tegen de dames van Bacwalde?!

Na een vermoeiende match was het toch 0-0 gebleven. 9 wavriamadammen tegen een ploeg van 17 bacwaldemadammen!

En je was zo fier op ons!

 

Met je geduld en bijsturing hebben we het er super van afgebracht!

En dit was te zien na onze laatste match!

 

Vandaag vieren we het moeilijke, maar toch geslaagde seizoen met een witte hoegaarden en een lach (en mss ook wel met een traan)!

 

Je bent een hele goeie trainer voor ons, maar denk eraan het belangrijkste voor ons is dat je een goede vriend geworden bent.

 

Tommy bedankt !!!

 

Samen :

Psssssst, je krijgt nog een cadeautje vanwege de hele damesploeg !

 

 

Stephanie :

Beste Jééléé,

 

Het aapje van onze ploeg!

Jaja we zijn het zeker nog niet vergeten! Hahaha!

De Klojo ging bengelen aan de goal en lap patat! Voor we het wisten zaten we op de spoed!

Maar don't worry, de transportkosten volgen nog wel.

 

Maar buiten dit alles was je dit seizoen weer een goede hulp en steun. Zowel op als naast het veld. We hebben weer veel aan je gehad en bijgeleerd.

 

We hebben ook wel gemerkt dat je na de laatste match fier op ons was.

 

Katia :

Steeds was je er om ons aan te moedigen en op te beuren wanneer het nodig was.

 

En voor enkele grappen was ook wel te vinden (eventueel vergezeld met je beroemde Jééléédans die steeds populairder wordt).

 

Je bent niet enkel onze hulptrainer, maar ook onze beste vriend.

 

En geef het maar toe! Je kan niet meer zonder je wavriamadammen!

 

Bedankt voor alles!

 

 

Stephanie :

And last but not least hebben we nog een woordje voor Leen,

 

Normaal organiseer jij alles, maar nu is het onze beurt!

Dus nu volgt dan ook een emotionele speech.

En bleite zulde!!!

 

De boekhouding laten we aan jou over want ondertussen weten we dat het een heleboel papierwerk is een ploeg onderhouden.

Ondanks alles ben je in de moeiijkere tijden in ons blijven geloven en heb je gezorgd voor nieuwe aanwinsten.

 

Als vriendinnen hebben we samen de cocktailbar ineengeverfd, om daarna een spetterende en geslaagde fuif te geven.

 

Het dagje aan zee was een dag dat we mekaar beter en anders hebben leren kennen en dit komt de ploeg alleen maar ten goede.

 

Als onze rechter flankspeelster, als onze numéro 2, heb je dit seizoen je eerste goal gemaakt! Wie had dat ooit kunnen denken!

Dit seizoen heb je zelf ook wel vorderingen gemaakt, zowel op het veld als het werk ernaast.

 

Katia :

Op het veld ben je geëvolueerd op conditioneel en technisch vlak.

Ze geraken je moeilijk voorbij en hebben veel last met je gekap!

Soms leidt dit zelfs tot frustraties bij de tegenstander!

 

Je bent zeker nodig in onze ploeg en we kunnen geen ploeg meer zonder jou voorstellen.

 

Naast het veld ben je meer voorbereid tegenover het eerste seizoen.

Je weet nu waar je voor staat en komt hierdoor ook veel zelfzekerder over en dit breng je over op ons wat ook alleen maar positief is.

 

Als je voor iets gaat, bijt je je erin vast en strijd je moedig door totdat je het resultaat bereikt hebt.

 

Je probeert voor ieder van ons goed te doen, zowel voor de nieuwelingen als voor onze oude eliteploeg.

 

Je steun, moed, motivatie en vriendschap wordt hard geapprecieerd.

Vergeet dit nooit!

 

En bij deze : bedankt voor alles wat je voor ons en onze ploeg al gedaan hebt!

 

 

Voor de foto-reportage zie onze fotopagina !!!

 

WavriaMadammen © 2008 Design by Kakkenoene and Leen
XHTML 1.0 Strict